Een handige bundel voor de donkere dagen

De verschijningsdatum van mijn verhalenbundel 'Het verbond tegen meedogenloos mooie jongens' is bekend: 3 december! Dus als je nog een gouden tip nodig hebt voor een origineel sinterklaascadeau: bij deze.

Ho. Stop. Dit soort gelikte tekstjes is niks voor mij. Dus nu een serieuzere aanbeveling: heeft mijn bundel het in zich om jou door de gevreesde 'donkere dagen voor Kerst' te slepen?

Dat zou zomaar eens kunnen.

Het is een publiek geheim dat de zogeheten feestdagen velen van ons treurig stemmen. Feest is niet leuk als het verplicht is en al weken, zo niet maanden, van tevoren door de commercie wordt opgedrongen. We kijken als een berg op tegen alle rompslomp. De geringe uren daglicht breken ons al op, en dan moeten we ook nog doen of we zin hebben om feest te vieren.

Het liefst trokken we ons terug in een behaaglijk hoekje van onze woning met een wollen plaid, een grote zak chips, en een goed boek, waar of niet? En dan geen al te vrolijk boek, want we willen niet worden opgebeurd, we willen worden bevestigd in onze stemmingen, daarin schuilt de grootste troost. We kunnen onszelf slechts helen door ons nog iets meer toe te dienen van het gif dat ons plaagt: zoiets heet 'medicijn'.

En kijk: daar komt mijn bundeltje dan van pas! Dat heeft niet voor niets als subtitel: 'en andere pessimistische verhalen'.

In mijn vorige blogpost heb ik al uitgelegd dat je pessimisme - althans zoals ik het begrijp - niet moet verwarren met somberheid en gedeprimeerdheid. Pessimisme is een levenshouding die veel oplevert. Het is beter ervan uit te gaan dat de zaken wat minder gunstig uitpakken dan ze misschien doen, dan ervan uit te gaan dat ze gunstiger uitpakken dan ze waarschijnlijk doen.

Het gevaar van pessimisme is, zo zal men tegenwerpen, dat de pessimist er niet uit haalt wat erin zit omdat hij te veel beren op de weg ziet. Dat is zeker waar. En eerlijk gezegd kan ik ook heel slecht tegen dat soort mensen. Evenzo is het gevaar van de optimist dat hij de zaken te gemakzuchtig aanpakt omdat hij ervanuit gaat dat het wel goed komt. Die twee hypotheses strepen elkaar dus weg.

Ondertussen is de kans dat de zaken minder goed uitpakken dan verwacht altijd groter dan dat ze beter uitpakken dan verwacht, want het leven is nu eenmaal ingewikkeld en vol strubbelingen.

In de verhalen in mijn bundel gaat er dus ook veel meer mis dan goed - maar niet alles. Soms gaat iets goed. En dat is de netto winst waar de pessimist gemiddeld op kan rekenen.

Met andere woorden: voor de pessimist is het glas meestal halfvol. Dat schreef ik al eerder, maar het kan niet vaak genoeg worden benadrukt.

In mijn volgende blogpost ga ik inhoudelijk wat dieper op die verhalen in. Nu volsta ik met de titels. Ik hoop dat die je nieuwsgierigheid verder zullen aanwakkeren.

Niets

Het stapeltje van drie

Liridona, of: Een misverstand over Baudelaire

Laat hij zich kenbaar maken

Een land zonder jachtluipaarden

Mijn radeloze hogepriesteres

De content uitnutten langs multimediale kanalen

Goedemorgen, koddenbeiers

Het verbond tegen meedogenloos mooie jongens.

Tenslotte de cover. Daarvoor had ik in gedachten: een door mijzelf vervaardigde meesterplaat van een eenzaam, vertrapt lappenpopje dat ik ooit zomaar midden op de stoep aantrof, en spontaan vereeuwigde.

Toppunt van zieligheid: die foto had het een te lage resolutie. Zo zinkt het lappenpopje definitief in vergetelheid.

Toen brak er een lange zoektocht op Adobe Stock aan, en dat leverde uiteindelijk een foto op van twee in de steek gelaten hobbelpaardjes.

De symboliek druipt ervan af, lijkt me.

Later meer daarover.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Een handige bundel voor de donkere dagen

Bericht aan mijn vindikleukers

Plaats (liefdes)delict

Waarom volwassenen over adolescenten moeten lezen en blonde varanen begrip verdienen

De schaal van zwartgalligheid

Goede berichten uit de rimboe