Over de tere schrijversziel

Gisteren mailde iemand me: 'Ik ga je boek vast nog bestellen, ben nog even aan het bedenken wie ik er een groot plezier mee doe.'
Tja. Ik weet dat de persoon in kwestie het niet beledigend bedoelde, en dat maakt het voor mij des te wranger.
Oproep: àls je het boek bestelt, waartoe niets je uiteraard verplicht, bestel het dan in de eerste plaats voor jezelf. Bestel het niet om het meteen aan een ander te geven, omdat je van tevoren kennelijk al weet dat je er zelf niets aan zult vinden.
Laat je verrassen, of koop het gewoon niet.
En vertel me ook niet dat je het 'vast gaat bestellen'. Laat me pas iets weten als je het daadwerkelijk hebt besteld, want het kerkhof van mijn herinneringen ligt vol met niet nagekomen, enkel uit sociale wenselijkheid gedane toezeggingen en verbroken beloftes.
Ja, de schrijversziel is teer. Heel erg teer. Maar niet iedereen beseft wat een boek vergt, hoe veel energie schrijven kost, hoe veel werk en twijfel er achter zo'n schijnbaar onbeduidend boekje zit, en hoezeer de auteur het gevoel heeft zichzelf bij publicatie bloot te geven.
Dus denk eraan dat je hem niet in zijn hemd zet, dat gebeurt sneller dan je denkt!

Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Over de tere schrijversziel

Bericht aan mijn vindikleukers

Plaats (liefdes)delict

Waarom volwassenen over adolescenten moeten lezen en blonde varanen begrip verdienen

De schaal van zwartgalligheid

Goede berichten uit de rimboe